عثمان سالاری با اشاره به فراررسیدن هفته وحدت، اظهار کرد: وحدت و همبستگی بین مذاهب اسلامی دارای سه رکن قانونی، شرعی و عرفی است. رکن شرعی این وحدت، بر اساس نصوص صریح قرآن کریم است که میفرماید: «إنما المؤمنون إخوه» (همه مسلمانان برادر یکدیگرند) و «واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا» (همه به ریسمان خدا چنگ زنید و متفرق نشوید). این آیات تأکید میکند که مسلمانان باید از هرگونه تنش و چالش با یکدیگر پرهیز کنند. بنابراین، این وحدت ریشه در آیات قرآن، سیره نبوی و رویه ائمه اطهار دارد و مبنای شرعی و قرآنی آن مستحکم و تزلزلناپذیر است.
وی مبنای قانونی وحدت بین ادیان را نیز شامل دو بخش قانون اساسی و رهنمودهای امام و رهبر انقلاب دانست و افزود: در اصل اول قانون اساسی، به وضوح بیان شده که نظام کشور ما، جمهوری اسلامی است؛ یعنی نظامی که هم به رای مردم توجه دارد و هم به اصول اسلام. قانون اساسی به عنوان مهمترین قانون کشور، نقش راهنما و راهگشا را دارد و تمامی قوانین مصوب مجلس و قوه مجریه باید در چارچوب آن قرار گیرد. همچنین در اصل دوم قانون اساسی، یکی از اهداف دولت همبستگی ملی ذکر شده است. بند نهم اصل سوم نیز بر رفع تبعیضات ناروا تأکید دارد و اصل یازدهم قانون اساسی هم به تحقق امت واحد اسلامی اشاره میکند که این امر تنها با همکاری پیروان شیعه و سنی ممکن است.
نماینده مردم تایباد، تربتجام، باخرز و صالحآباد در مجلس ادامه داد: رکن دیگر قانون اساسی، ولایت مطلقه فقیه است که در رأس نظام قرار دارد. امام خمینی(ره) به صراحت میفرمایند که در جمهوری اسلامی ایران، شیعه و سنی باید برادر و برابر باشند و از حقوق مساوی برخوردار شوند. هیچکس نمیتواند این کلام نورانی امام را به نادرستی تفسیر کند. موضعگیریهای نظام در این زمینه نیز روشن است. به عنوان مثال، در مورد فلسطین که اکثریت مردمش اهل سنت هستند، جمهوری اسلامی ایران بر اساس رسالت دینی و اسلامی خود، حفظ و صیانت از آرمان قدس شریف را خط قرمز میداند. در نهایت، به لحاظ عرفی نیز باید گفت که تاریخچه همزیستی شیعه و سنی در ایران نشاندهنده این است که این دو گروه صدها سال است که در کمال محبت و عطوفت با یکدیگر زندگی و حتی ازدواج کردهاند و مقصد و مقصود آنها یکی بوده است.
نایبرئیس کمیسیون حقوقی مجلس با تاکید بر اینکه افراد متعصب، واپسگرا، اقتدارگرا و انحصارطلب نباید در پستهای مهم مناطق تلفیقی قرار گیرند، بیان کرد: این افراد میتوانند آسیبهای جدی و جبرانناپذیری به وحدت ملی وارد کنند. همچنین، اگر کسی بر اساس یک بینش سادهلوحانه یا به خاطر سادهاندیشی اقدامی خلاف وحدت انجام دهد، باید جلوی آنها گرفته شود. آگاهی و هوشیاری مردم در این زمینه افزایش یافته و آنان به توصیهها و تأکیدات مقام معظم رهبری، رئیسجمهور و دیگر مقامات برای حفظ وحدت توجه بیشتری دارند. این آگاهی باعث شده است که مردم اجازه ندهند هیچکس به صفوف متحد و تزلزلناپذیر آنها نفوذ کند. در واقع، این همگرایی نشاندهنده درک عمیقتر مردم از خطرات تفرقه و اهمیت وحدت ملی است.