حجت الاسلام مصطفی رستمی عصر چهارشنبه در مراسم دهه سرآمدی آموزشی دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: بی تردید در ابتدای تاسیس دانشگاه در ایران در راستای تربیت کارشناس و متخصص و افراد توانمند برای پیاده کردن قالب زندگی، تمدن و اندیشه غربی بود چون دانشگاه مانند سینما وارداتی از غرب بود.
وی ادامه داد: دانشگاه اما در بستر سنت ایرانی و اسلامی نقش آفرینی های زیادی کرد به طوری که جریان چپ از ابتدا در دانشگاه قدرت گرفت، بستر دانشگاه در مقابل جریان غالب روایت پهلوی ها، بستر رشد جریان چپ بود چه چپهای مارکسیستی و چه چپ های مسلمان.
رییس نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاههای کشور گفت: جریان ضد سلطنت از ابتدا در دانشگاه قدرت گرفته بود، بگذریم از این طنزهای اخیر که در دانشگاه ها دیده شد و ارادتی به جریان سلطنت بود و ارتجاع عجیبی به نظر می رسید. اما کل جریان دانشگاه جریان ضد سلطنت و چپ در طیف های مختلف بوده است، اما این نکته منافاتی ندارد با این که جریان اصلی دانشگاه را جریان علمی در بستر پیش فرض ها و سنت ها و قواعد تمدن غرب بدانیم.
رستمی اظهار کرد: اکنون دوره نقد جدی این پیش فرض ها فرا رسیده است لذا دانشگاه می تواند روایت دیگر و نقش آفرینی دیگری داشته باشد. دانشجوی دکتری فیزیک ما در خرم آباد پای لانچر مجروح شد اما حاضر نشد در بیمارستان بماند و با بدن مجروح پای لانچر آمد و بعد در جراحت دوم در جنگ تحمیلی سوم به شهادت رسید. آیا انسان شجاع و از جان گذشته و از آبرو گذشته ای در فضای دانشگاه ها نیاز نداریم تا بیایند و چارچوب های موجود را به چالش بکشند؟
وی بیان کرد: به باور رهبر شهیدمان و در راستای تلاش ایشان، جریان دانشگاه در این کشور باید به یک جریان تمدن ساز تبدیل شود چرا که با این مبنای قوی اسلام در این کشور جای دیگری نمی توان شکل گیری چنین تمدنی را متصور شد، دانشگاه می تواند در تربیت دانشجو، حل مسائل کشور، پژوهش های معطوف به نیاز و تولید نظریه ها نقش آفرین باشد.
او اضافه کرد: آمریکا دانشجویان ایرانی حتی مسلمان انقلابی نخبه را برای ساخت سلاح در تمدن خودش که بعدا با آن دانشمندان ایرانی را بکشد، به کار می گیرد. می توان این طراحی و قاعده را تغییر داد، به نظر می رسد روی این موضوع هم نیاز به وقت گذاری بیشتری است و نیاز به افراد جسوری داریم که توان این قالب شکنی ها را با دانش انبوه و فرهیختگی خود نه با ادعا داشته باشند و در این مسیر حرکت کنند.
رییس نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاهها اظهار امیدواری کرد که دانشگاه بستر ساخت تمدن نوین اسلامی باشد.
نباید بعد از جنگ به اختلافاتی برگردیم که به هیچ وجه منشا قابل قبولی ندارد
رییس دانشگاه فردوسی مشهد نیز در این مراسم گفت: رویدادهای اخیر برگی از صفحات تاریخ ایران است، شاید جنگ رمضان مهمترین جنگی در دهههای اخیر باشد که با این وسعت و قدرت رقم می خورد و به مثابه تهاجم امپراطوران و سلطه گران در عصر کلاسیک است زیرا هزینههای بسیار سنگینی برای جنگ با ایران پرداختند و باور دارند که ایران ارزش این هزینه را دارد چرا که فردی که ایران را در اختیار بگیرد می تواند بسیاری از کشورها را تحت کنترل درآورد.
عبدالرضا جوان جعفری افزود: ملت ایران به واسطه موقعیت ژئوپلیتیکی، رویدادها و تهاجمهای زیادی را پشت سر گذاشته و مقاوم شده است، جنگ امروز نیز امری ملی، هویتی، تمدنی و وجودی است و به طور طبیعی دانشگاه به عنوان مرجع علمی و مسوول وجدان آگاه جامعه در بزنگاههای تاریخی کشور با حساسیت تمام به پا خاسته است.
وی ادامه داد: دانشگاه در جنگ اخیر ۱۳۴ استاد و ۱۸۰ دانشجوی شهید تقدیم نظام کرده و بیش از ۱۵۰ مرکز علمی آن خسارت دیده است که صدها میلیارد ریال هزینه دارد، یک سوم ماموریت دانشگاه مربوط به مسوولیتهای اجتماعی است، البته تعطیلی دانشگاه تا حدی آن را در ایفای مسوولیت خود در این شرایط محدود کرده است اما باز هم شبها و روزها همراه با مردم در عرصه ملی گرایی و دشمن ستیزی نقش آفرینی می کند.
رییس دانشگاه فردوسی مشهد گفت: زمانی که جنگ اتفاق افتاد با دوقطبی ها و تعارض هایی مواجه شدیم البته جنگ فرصت اتحاد و انسجام بین مردم را فراهم کرد که میتواند موقتی باشد لذا بعد از جنگ نیاز به تاب آوری، افزایش اعتماد و تقویت سرمایه اجتماعی داریم.
جوان جعفری افزود: در جوامع متکثر در حال توسعه ای مثل ایران در تلاطمهای اجتماعی نیاز به انسجام و اتحاد ارگانیک وجود دارد لذا باید تفاوتها را بپذیریم، دیگر نمی توان جوان را مجبور کرد که مانند ما فکر کند.
وی وظیفه دانشگاه را گفتمان سازی مبتنی بر وحدت، دانست و گفت: تفاوت از اقتضائات جوامع در حال توسعه است و از آن باید به عنوان فرصت بهره گیریم تا بعد از جنگ دوباره به آن تنظیمات قبلی بازنگردیم و این وظیفه بزرگ ما دانشگاهیان است که ادبیاتی تولید کنیم و فرهنگی از گفتگو بسازیم که برگشت ناپذیر باشد.
وی اضافه کرد: اختلاف افکنی و حذف و طرح یکدیگر انگیزه دینی، انسانی و اخلاقی ندارد، این حذف کردنها ما را از اهداف دور می کند باید با گفتمان سازی مانع گشایش مسیری برای بازگشت به اختلافات بی بنیاد شد. سفره این کشور آن قدر بزرگ است که دشمنان نسبت به آن طمع دارند لذا نباید بعد از جنگ به اختلافاتی برگردیم که به هیچ وجه منشا قابل قبولی ندارد.