دکتر محمدرضا ظفرقندی روز دوشنبه در اجلاس روسای دانشگاهها و دانشکدههای علوم پزشکی سراسر کشور که در مشهد برگزار شد، افزود: یکی از محورهای مهم این اجلاس موضوع اجرای کامل طرح پزشک خانواده و نظام ارجاع است.
وی بیان کرد: بیمار نیازمند باید بتواند از محل زندگی خود به مرکز جامع سلامت مراجعه و خدمات اولیه را دریافت کند و در صورت نیاز به درستی به پزش متخصص ارجاع شود، نوبت متخصص برای او تعیین شود و فرآیند درمان تا دریافت خدمت مورد نیاز بدون سرگردانی و با حفظ کرامت وی ادامه پیدا کند.
وزیر بهداشت با اشاره به اجرای برنامه پزشک خانواده در ۶۴ شهر کشور ادامه داد: شواهد میدانی نشان میدهد این برنامه در بسیاری از مناطق در حال شکلگیری و اجراست، در برخی شهرها فرآیند ارجاع، نوبتگیری و دسترسی بیماران به متخصصان به شکل منظم دنبال میشود.
ظفرقندی در بخشی از سخنانش با اشاره به موضوع کمبود نیروی متخصص در برخی از مناطق کشور اظهار کرد: این تصور که با چند برابر کردن ظرفیت پزشکی، مشکل کمبود پزشک بهطور کامل برطرف میشود، با تجربه میدانی و نگاه کارشناسی همخوانی ندارد، مساله اصلی توزیع عادلانه نیروی انسانی، ایجاد انگیزه برای حضور متخصصان در مناطق مورد نیاز و تأمین شرایط مناسب خدمت است.
وی تاکید کرد: در سفرهای استانی نمونههای متعددی از بیمارستانهایی دیده شده که به دلیل نبود برخی متخصصان، ظرفیتهای درمانی آنها به طور کامل مورد استفاده قرار نمیگیرد، در برخی مناطق متخصصان جوان برای مدت طولانی در محل خدمت حضور دارند و در مقابل برخی خدمات تخصصی با کمبود نیرو مواجه هستند.
وزیر بهداشت از برنامه وزارت بهداشت برای ایجاد سامانهای به منظور شناسایی مناطق دارای کمبود نیروی متخصص و همچنین شناسایی پزشکانی که امکان ارائه خدمت در مناطق مورد نیاز را دارند خبر داد و ادامه داد: با استفاده از ظرفیت پزشکانی که زمان و امکان خدمت بیشتری دارند و با پیشبینی پرداخت مناسب، میتوان بخشی از کمبودهای تخصصی مناطق محروم و کمبرخوردار را در کوتاهمدت و میانمدت جبران کرد.
به گفته وی، برای حل پایدار این مسئله، در کنار افزایش ظرفیت تربیت نیروی انسانی باید به موضوع ماندگاری پزشکان، پرداخت به موقع، مشوقهای خدمتی و تأمین امکانات مورد نیاز در مناطق مختلف کشور نیز توجه جدی شود.
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با اشاره به آسیبهای ناشی از جنگ ۱۲ روزه به زیرساختهای سلامت بیان کرد: در این مدت حدود ۶۶ هزار خدمت درمانی به مجروحان به صورت رایگان ارائه شد و بیش از ۳۰۰ آمبولانس و بیش از ۲۰۰ بیمارستان آسیب دیدند؛ با این حال نظام سلامت کشور توانست خدمات خود را حفظ کند و تابآوری خود را به شکل کمسابقهای به نمایش بگذارد.
وی تأکید کرد: تجربه این بحران نشان داد که آمادگی نظام سلامت نباید محدود به زمان وقوع حادثه باشد، بلکه باید همواره حفظ و تقویت شود و تمامی بخشهای نظام سلامت برای سناریوهای مختلف بحران آمادگی داشته باشند.
دکتر ظفرقندی با اشاره به ضرورت تأمین اقلام حیاتی در شرایط بحران افزود: پیش از آغاز جنگ ۱۲ روزه با توجه به برآورد نیاز کشور، تأمین و جابهجایی ذخایر مورد نیاز از جمله سرم و خون در دستور کار قرار گرفت و برای استانهای مختلف، استانهای معین و بیمارستانهای معین نیز برنامهریزی شد تا در صورت بروز بحران، امکان پشتیبانی متقابل و استمرار خدمات وجود داشته باشد.
وی ادامه داد: این آمادگی باید در حوزههایی همچون تأمین خون، سرم، دارو، تجهیزات پزشکی، دیالیز، شیرخشک و سایر اقلام حیاتی استمرار داشته باشد و دانشگاههای علوم پزشکی نیز باید ارتباط و هماهنگی خود را با استانها و بیمارستانهای معین بیش از گذشته تقویت کنند.
